کودک که بودم می خواستم دنیا را تغییر دهم

بزرگتر که شدم متوجه شدم که دنیا خیلی بزرگ است

و من باید انگلستان را تغییر دهم

بعدها انگلستان را هم بزرگ دیدم و تصمیم گرفتم شهرم را تغییر دهم.

در سالخوردگی تصمیم گرفتم خانواده ام را متحول کنم.

 اینک که در آستانه مرگ هستم

 می فهمم که اگر روز اول خودم را تغییر داده بودم

شاید می توانستم دنیا را هم تغییر دهم!!!

ساحل افتاده گفت گرچه بسی زیستم

هیچ نه معلوم شد آه که من کیستم

موج ز خود رفته ای تیز خرامید و گفت

هستم اگر می روم گر نروم نیستم

موج ز خود رفته رفت

ساحل افتاده ماند

این تن فرسوده را پای به دامن کشید

وان سر آسوده را  سوی افقها کشاند

ساحل تنها به درد در پی او ناله کرد:

(( موج سبکبال من بی خبر از حال من پای تو در بند نیست!

بر سر دوشت چو من کوه دماوند نیست!

((هستم اگر می روم)) خوشتر از این بند نیست

بسته به زنجیر رال لیک خوشایند نیست.))

ناله خاموش او در دلم آتش فکند

رفتن؟ ماندن؟ کدام؟ ای دل اندیشمند؟

گفت به پایان راه هر دو به هم می رسند

عمر گذر کرده را غرق تماشا شدم :

سینه کشان همچو موج راهی دریا شدم

هستم اگر می روم گفتم و رفتم چو باد

تن همه شوق و امید جان همه آوا شدم

بس به فراز و نشیب رفتم و باز آمدم

زان همه رفتن چه سود ؟

خشت به دریا زدم

شوق درآمد زپای پای درآمد به سنگ

وآن نفس گرم تاز در خم و پیچ و درنگ

اکنون دیگر دریغ تن به قضا داده است !

موج ز خود رفته بود ساحل افتاده است!

هدیه از طرف دوست عزیزم  فرهاد